استعمارگران جدید: چگونه طالبان افغان شمال را برای اسکان TTP غصب می‌کنند
تحقیقات «الخبیر» پیرامون غصب زمین‌ها، کوچ اجباری و اسکان مجدد اعضای TTP در سراسر شمال افغانستان توسط طالبان.
هفتاد و دو ساعت مهلت برای ترک خانه‌ها، مواشی و کشت‌زارها. این اولتیماتومی بود که به خانواده‌های دهقان بومی در خواجه‌بهاءالدین تخار داده شد. تحت تهدید تفنگ‌های طالبان، ساکنان تاجیک، ازبیک و ترکمن که نسل‌ها در آنجا زیسته بودند، از خانه‌هایشان رانده شدند تا مهاجران تازه‌وارد جایگزین آن‌ها شوند. آنچه قندهار در سال ۲۰۲۲ به عنوان یک منازعه محلی رد کرد، تا سال ۲۰۲۶ به یک کمپاین جامع مهندسی دموگرافیک تبدیل شده است: سلب مالکیت از جوامع شمالی برای ایجاد کلونی‌های مسلح برای تحریک طالبان پاکستان (TTP) و جناح‌های قبیله‌ای جنوبی.
این یک حادثه ناشی از حکومتداری نیست، بلکه یک فتوحات ایدئولوژیک عمدی است. شورای قندهار جنگجویان TTP را به عنوان برادران خونی و رفقای مقدس امارت اسلامی می‌پذیرد. قندهار به جای برخورد با تاجیک‌ها، ازبیک‌ها و ترکمن‌های بومی به عنوان شهروندان برابر، با شمال افغانستان به عنوان سرزمین فتح‌شده برخورد می‌کند. رژیم تصمیم گرفته است تا برادران شبه‌نظامی خود را با حاصلخیزترین زمین‌های زراعتی اجدادی شمال پاداش دهد و یک پادگان قومی مسلح برای درهم شکستن همیشگی خودمختاری شمال ایجاد کند. این «وزیرستانی‌سازی» حساب‌شده شمال افغانستان است.
اعتراف در برابر دوربین
رژیم تلاش کرد این استعمار را پشت شعارهای اسلامی پنهان کند، اما رهبری آن در برابر دوربین اعتراف کرد. در ۱۲ جون ۲۰۲۳، ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی ارشد طالبان، در تلویزیون تأیید کرد که جنگجویان از مناطق مرزی در حال انتقال به داخل کشور هستند. مجاهد اظهار داشت که این جمعیت‌ها به مناطق مرکزی، جنوبی و شاید هم شمال منتقل خواهند شد و اذعان کرد که آن‌ها تحت نظارت رژیم تقسیم و پراکنده خواهند شد. اعتراف غیرقابل انکار بود: رهبری طالبان اجازه باز کردن ولایات شمالی را برای اسکان شبه‌نظامیان خارجی صادر کرده بود.
تا سال ۲۰۲۶، ناظران بین‌المللی اجرای این توافق را تأیید کردند. بازرسان شورای امنیت سازمان ملل متحد مستند کردند که هزاران جنگجوی TTP و خانواده‌هایشان با موفقیت به افغانستان منتقل و ادغام شده‌اند. واقعیت تعیین‌کننده این است که آن‌ها در کجا مستقر شده‌اند: مستقیماً در حوزه‌های حاصلخیز رودخانه‌ها و دهلیزهای استراتژیک شمال افغانستان، جایگزین دهقانان محلی رانده‌شده.
برای اجرای این تغییر دموگرافیک تحت پوشش قانونی، قندهار یک استراتژی دو مرحله‌ای حساب‌شده را به کار گرفت. در اکتوبر ۲۰۲۲، رژیم اجرای آزمایشی آن را در تخار انجام داد. وزارت زراعت دستورالعملی رسمی صادر کرد که بر اساس آن ساکنان بومی «مهاجر قشلاق» مجبور شدند خانه‌های مسکونی و زمین‌های زراعتی خود را به مدعیان کوچی واگذار کنند. رژیم از ادعاهای عشایری به عنوان یک اسب تروای قانونی برای آزمایش مقاومت شمال استفاده کرد.
پس از سرکوب بزرگان محلی، هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان، این عمل را در سراسر کشور از طریق «قانون جلوگیری از غصب زمین»، منتشر شده در شماره ۱۴۳۸ جریده رسمی، قانونی کرد. کمیسیون استرداد زمین به طور سیستماتیک اسناد عرفی (قباله‌های عرفی) را که خانواده‌های شمالی نسل‌ها در اختیار داشتند، رد می‌کند. از آنجایی که ثبت‌های تاریخی در کابل متمرکز بود، دهقانان بومی نمی‌توانند اسناد سلطنتی ارائه دهند. کمیسیون، مزارع اجدادی خصوصی را به عنوان املاک دولتی طبقه‌بندی مجدد کرده، اسناد را باطل می‌کند و قطعات حاصلخیز را به عنوان غنایم جنگی به جناح‌های شبه‌نظامی تازه‌وارد منتقل می‌کند.
فرمان جریده رسمی ۱۴۳۸ و دستور تخلیه وزارت برای مهاجر قشلاق در خواجه‌بهاءالدین.
سنجش از دور ماهواره‌ای، دقت تاکتیکی این سلب مالکیت را در خواجه‌بهاءالدین، تنها هجده کیلومتری جنوب مرز تاجیکستان، آشکار می‌کند. تصاویر با وضوح بالا، تصرف سیستماتیک کمربند گندم آبی در امتداد دریای کوکچه را نشان می‌دهد. در سراسر مهاجر قشلاق، لاله‌گذر و شورته‌تپه، بیش از چهارصد خانواده بومی با تهدید اسلحه رانده شدند تا زمین‌های حاصلخیز برای شهرک‌های مستحکم که توسط خانواده‌های مسلح وزیرستانی تحت محافظت نظامی طالبان اشغال شده، پاکسازی شود.
از تخار، کمربند استعمار در سراسر دره‌های رودخانه‌های شمالی گسترش یافت. در قلعه‌زال کندز، ده‌ها هزار جریب چراگاه‌های حاصلخیز رودخانه‌ای در امتداد آمودریا از دهقانان بومی ترکمن و ازبیک برای ساخت یک حائل مرزی مسلحانه غصب شد. در فیض‌آباد جوزجان، کمیسیون زمین بیش از صد هزار جریب دشت‌های گندم للمی را طبقه‌بندی مجدد کرد و زمین‌های اجدادی ازبیک‌ها را به وفاداران قبیله‌ای تازه‌وارد در امتداد شاهراه استراتژیک شبرغان به مزارشریف منتقل کرد.
تحت فقه اصیل اسلامی، اقدامات قندهار یک جنایت مطلق محسوب می‌شود. پیامبر اسلام (ص) هشدار داده‌اند: «هر کس وجبی از زمین را به ناحق غصب کند، در روز قیامت طوقی از هفت زمین بر گردنش افکنده خواهد شد» (صحیح بخاری ۲۴۵۳). بهره‌برداری از تعصبات قبیله‌ای برای سلب مالکیت از برادران مسلمان، نقض بنیاد اصلی برادری اسلامی است (سنن ابوداود ۵۱۲۱).
رژیم قندهار از دین به عنوان پوششی برای فتوحات استعماری استفاده می‌کند. خطاب به تمام تاجیک‌ها، ازبیک‌ها، ترکمن‌ها و هزاره‌ها در سراسر شمال افغانستان: تا سال ۲۰۲۶، نقشه راه غیرقابل انکار است. خاک اجدادی شما برای پاداش دادن به شبه‌نظامیان خارجی و تحمیل برتری قومی مصادره شده است. اعترافات در دوربین ثبت شده، فرامین در کابل امضا شده و مختصات ماهواره‌ای تأیید شده است. زمان آن فرا رسیده است که این استعمارگران را افشا کنید، فرامین جعلی آن‌ها را رد کنید و از زمین‌های شمال دفاع نمایید.
الخبیر را دنبال کنید
گزارشدهی مستقل درباره افغانستان. برای آخرین خبرها، راستیآزماییها و تحلیلها ما را دنبال کنید.
