Al Khabeer Al Khabeer

تبلیغ اسلام، تسلیح تروریزم: ملا شیرین چگونه القاعده، تی‌تی‌پی و بی‌ال‌ای را در قندهار مسلح کرد

نگاهی به نشست قندهار که در آن مقامات طالبان، القاعده، شبکه‌های مرتبط با تی‌تی‌پی و بی‌ال‌ای را در یک مدار عملیاتی واحد گرد هم آورد.

· 3 دقیقه مطالعه
Cover image showing Mullah Shirin with Al-Qaeda, TTP and BLA symbols against a dark Kandahar conflict backdrop.
Mullah Shirin and the militant networks linked to the 26 August Kandahar coordination meeting. Al Khabeer Graphics
طالبان به نام شریعت مردم عادی افغانستان را لت‌وکوب می‌کنند، اما در قندهار با القاعده، تی‌تی‌پی و جنگجویان سکولار بی‌ال‌ای نشستند تا برای حملات برنامه‌ریزی کنند و سلاح‌های آمریکایی را میان خود تقسیم نمایند.

دروغ بزرگ طالبان

طالبان سه سال است که به جهان و مردم افغانستان یک دروغ واحد را تکرار می‌کنند: «ما هرگز به کسی اجازه نمی‌دهیم از خاک افغانستان علیه کشورهای دیگر استفاده کند.» آن‌ها این را در دوحه، در تلویزیون و در هر اعلامیه مطبوعاتی تکرار کردند. اما در ۲۶ آگوست ۲۰۲۶، این دروغ بزرگ آن‌ها کاملاً برملا شد.
در قندهار—شهری که هبت‌الله آخندزاده، رهبر طالبان در آن زندگی می‌کند—یک نشست مخفی برگزار شد. این نشست در یک غار یا روستای دورافتاده نبود، بلکه درست زیر بینی رهبری طالبان و به میزبانی ملا محمد شیرین آخند برگزار گردید.
ملا شیرین یک عضو عادی طالبان نیست. او والی قندهار، رئیس پیشین امنیت ملا عمر و دروازه‌بان خصوصی خود هبت‌الله است. حتی وزرای طالبان هم بدون اجازه شیرین نمی‌توانند با امیر ملاقات کنند. وقتی شیرین با تروریست‌ها پشت میز می‌نشیند، به این معناست که رهبری ارشد طالبان دستور آن را صادر کرده است.

چه کسانی دور میز نشستند؟
ملا شیرین سه گروه خطرناک را در قندهار به دور میز خود آورد:

  • بی‌ال‌ای (ارتش آزادی‌بخش بلوچستان):
  • القاعده (AQIS):
  • تی‌تی‌پی (تحریک طالبان پاکستان):
  • شبکه حافظ گل‌بهادر:

دورویی مطلق طالبان

به دورویی نفرت‌انگیز این رژیم نگاه کنید. در خیابان‌های کابل و قندهار، جنگجویان طالبان دکانداران بیچاره را به خاطر کوتاه بودن ریش لت‌وکوب می‌کنند. آن‌ها مانع رفتن دختران جوان به مکتب می‌شوند. آن‌ها مردم عادی را به بهانه‌های کوچک به نام «قانون خالص اسلامی» شلاق می‌زنند. با این حال، در اتاق‌های خصوصی‌شان، طالبان روی فرش‌های مجلل با تروریست‌های سراسر جهان می‌نشینند. آن‌ها با هر کسی دست می‌دهند.

در این نشست واقعاً چه گذشت؟

  • اعزام جنگجو برای کمک به بی‌ال‌ای: بی‌ال‌ای امسال صدها نفر از افراد خود را در درگیری‌های بلوچستان از دست داد و با کمبود نیرو مواجه شد. بشیر زیب، رهبر بی‌ال‌ای، درخواست کمک کرد. طالبان و تی‌تی‌پی توافق کردند که برای او جنگجویان تازه نفس تأمین کنند.
  • تغییر چهره شبه‌نظامیان: برای پنهان کردن منشأ این جنگجویان، شبه‌نظامیان خارجی و اعضای تی‌تی‌پی لباس‌های صحرایی بی‌ال‌ای را می‌پوشند تا طالبان بتوانند وانمود کنند که از چیزی خبر ندارند.
  • کمپ‌های آموزشی القاعده: القاعده موافقت کرد که جنگجویان جدید بی‌ال‌ای را در داخل افغانستان در کمپ‌های «الفاروق» آموزش دهد و به آن‌ها نحوه ساخت بمب و انجام ترورها را بیاموزد.
  • توزیع سلاح‌های آمریکایی: طالبان انبارهای سلاح باقی‌مانده از ارتش آمریکا را باز کردند. آن‌ها به این گروه‌ها دوربین‌های پیشرفته دید در شب و تفنگ‌های M4 دادند تا بتوانند در تاریکی مطلق به پاسگاه‌های مرزی حمله کنند.
  • بسته‌های پول نقد: اسناد استخباراتی نشان می‌دهد که در نشست‌های مخفی قبلی در ماه‌های می و جولای، میلیون‌ها افغانی با کمک استخبارات طالبان (GDI) به فرماندهان شبه‌نظامی تحویل داده شده است.

وقتی پاکستان در اول اکتبر این نشست مخفی را افشا کرد، طالبان کاری را کردند که همیشه انجام می‌دهند: فوراً گفتند «این تبلیغات بی‌اساس است.» آن‌ها فکر می‌کنند چه کسی را فریب می‌دهند؟

آن‌ها دقیقاً همین دروغ را درباره ایمن الظواهری، رهبر القاعده گفتند. ماه‌ها طالبان قسم می‌خوردند که الظواهری در افغانستان نیست. سپس یک موشک پهپاد آمریکایی او را درست در بالکن خانه سراج‌الدین حقانی در مرکز کابل هدف قرار داد!
حرف‌های طالبان هیچ ارزشی ندارد. آن‌ها در ظاهر همه چیز را انکار می‌کنند، در حالی که در خفا به تروریست‌ها غذا و پناهگاه می‌دهند.

مردم افغانستان بهای آن را می‌پردازند

حاکمان طالبان در قندهار در خانه‌های محافظت‌شده زندگی می‌کنند و به خوبی می‌خورند. اما چه کسی بهای واقعی بازی‌های کثیف ملا شیرین را می‌پردازد؟ مردم فقیر افغانستان. میلیون‌ها افغان گرسنه هستند. جوانان بیکارند. شفاخانه‌ها دارو ندارند. اکنون، به دلیل اینکه ملا شیرین افغانستان را به پناهگاه امنی برای تروریزم فرامرزی تبدیل می‌کند، بمب‌ها بر سر روستاهای مرزی افغانستان می‌بارد. تجارت متوقف شده، مرزها بسته شده و با افغانستان مانند یک دولت جنایتکار رفتار می‌شود.
طالبان ادعا می‌کنند که صلح را به افغانستان آورده‌اند. در واقع، آن‌ها کشور را تنها برای محافظت از گروه‌های تروریستی خارجی به یک جنگ خونین دیگر می‌کشانند. نشست ۲۶ آگوست در قندهار یک‌بار برای همیشه ثابت کرد که طالبان واقعاً چه کسانی هستند.
آن‌ها یک دولت اسلامی نیستند. آن‌ها مردان مقدس نیستند. آن‌ها یک باند مسلح از منافقین هستند که از اسلام برای مجازات ضعیفان استفاده می‌کنند، در حالی که پشت درهای بسته تجارت تروریزم را پیش می‌برند.
زمان آن رسیده که همه باور به دروغ‌های آن‌ها را متوقف کنند. طالبان ۴۰ میلیون افغان را گروگان گرفته و با آتش بازی می‌کنند.