له داعش څخه تر TTP پورې: هغه څه چې المرصاد د اسلامي امارت په اړه نه وايي

د ارسلا حسن دوه برخه ییزه مقاله چې د المرصاد لپاره لیکل شوې، شاوخوا دوه زره کلمې لري. په دې کې نه کوم نوم شته، نه نېټه، نه سند او نه هم کوم د تایید وړ پېښه. په دې کې ادعا شوې چې د پاکستان پوځ او داعش په ګډه علما وژني، په ګډه بریدونه تنظیموي او «په زرګونو جعلي ټولنیزې پاڼې» چلوي. بیا دا بحث همدلته پای ته رسېږي.

د مقالې لومړۍ برخه خپلو لوستونکو ته لارښوونه کوي: «مخکې له دې چې ناسم روایتونه او اوازې ومنئ، باید حقیقت یې وڅېړل شي او تایید شي.» راځئ چې المرصاد د خپلو خبرو په رڼا کې وڅېړو.

هیچا اړتیا نه درلوده چې داعش ایجاد کړي. ستاسو خپلو قوماندانانو دا جوړ کړ.

تحریک خلافت د ۲۰۱۴ کال د جولای په ۱۵مه د اتو وسله والو ډلو له یوځای کېدو څخه جوړ شو، چې هر یو یې د TTP د فعالو قوماندانانو لکه حافظ سعید خان، حافظ دولت خان، ګل زمان فاتح، مفتي حسن، خالد منصور، عبدالبهار محسود، ابوبکر او شاهدالله شاهد په مشرۍ وو. دا لومړنۍ بڼه، چې وروسته په مستقیم ډول د ولایت خراسان برخه شوه، ځکه مهمه ده چې ښيي دا سازمان په انزوا کې نه دی رامنځته شوی؛ د دې بنسټ ایښودونکي مشران د طالبانو د پراخ وسله وال چاپیریال څخه راغلي وو. حافظ سعید خان، چې د حکیم الله محسود له وژل کېدو وروسته د TTP د مشرۍ لپاره یو مخکښ نوماند و، د ۲۰۱۵ کال د جنورۍ په ۲۶مه د ولایت خراسان لومړنی والي شو.

په افغانستان کې هم وضعیت ورته و. د داعش لومړنی نومول شوی مرستیال ملا عبدالرؤف خادم و، چې د طالبانو قوماندان و، په ګوانتانامو کې بندي و او په ۲۰۰۷ کې خوشې شو، چې له داعش سره تر یوځای کېدو مخکې بېرته طالبانو ته ورغلی و.

هیڅ بهرني لاس ته اړتیا نه وه چې دا کسان استخدام کړي. دوی په خپلو پښو له امارت او TTP څخه ووتل. که داعش یوه بهرنۍ پروژه وي، نو تشریح کړئ چې ولې یوازې د طالبانو له لیکو څخه پرسونل برابرولی شي.

دا د اسلامي امارت په دننه کې زېږېدلی دی.

په افغانستان کې د داعش د څلورو بنسټ ایښودونکو ډلو څخه یوه یې د عزیزالله حقاني په مشرۍ وه، چې د طالبانو د شورا غړی، د حقاني شبکې د مشرتابه شورا غړی او د فدایي کمیسیون مشر و. هغه د ۲۰۱۴ کال د اګست په ۱۱مه له شاوخوا ۶۰۰ کسانو سره له بغدادي سره بیعت وکړ او د حقاني شبکې شاوخوا لس ساحوي قوماندانان یې له ځان سره یوځای کړل (Giustozzi, pp. 25, 29).

سراج الدین حقاني په دې پوهېده. هغه عزیزالله ته اجازه ورکړه چې تر ۲۰۱۶ کال پورې په یو وخت کې درې واړه دندې ولري: د داعش د یوې برخې مشر، د میران شاه شورا غړی او د فدایي کمیسیون مشر. د ۲۰۱۵ کال له اګست څخه د کوټې شورا د مرستیال په توګه د خپلې دندې په اوږدو کې، سراج الدین «د داعش پر وړاندې د پوځي عملیاتو ګواښ وکړ، خو هیڅکله یې د یو عملیات امر هم ورنکړ» (p. 178). هغه کس نن د اسلامي امارت د کورنیو چارو وزیر دی.

بیا امارت د خپل کور کنټرول له لاسه ورکړ.

دا کیسه په ۲۰۱۶ کې نه ده پای ته رسېدلې. د ۲۰۲۱ کال په فبروري کې، د ملګرو ملتونو د څارنې ټیم راپور ورکړ چې غړي هېوادونه اټکل کوي چې د داعش خراسان نوی امیر، شهاب المهاجر، د حقاني شبکې پخوانی منځنۍ کچې قوماندان و چې داعش ته یې «کلیدي تخصص او شبکو ته لاسرسی» برابرولو. د څارنې ټیم وویل چې دوی دا ارزونه نه شي تاییدولی. المرصاد هم هیڅکله د دې د ردولو هڅه نه ده کړې.

د ۲۰۲۴ کال په جولای کې، همدې ادارې لا نور پرمختګ وکړ. د امنیت شورا ته د دوی راپور، سند S/2024/499، په ۴۷مه فقره کې وايي چې د داعش وسله والو «د واکمنو چارواکو په اصلي وزارتونو (کورنیو چارو، دفاع او استخباراتو ریاست) کې نفوذ کړی دی.»

د کورنیو چارو وزارت د سراج الدین حقاني وزارت دی. په همدې میاشت کې د ملګرو ملتونو دویم راپور، S/2024/556، په ۸۰مه فقره کې ثبت کړي چې د القاعدې یو لیبیايي غړی، عبدالعظیم بن علي، «د طالبانو د کورنیو چارو د سرپرست وزیر، سراج الدین حقاني سلاکار دی.»

المرصاد غواړي چې لوستونکي یې راولپنډۍ ته وګوري. امنیت شورا کابل ته ګوري.

داعش څنګه د کابل د بمباریو هنر زده کړ

د ۲۰۱۶ کال په نومبر کې، په کابل کې د حقاني شبکې ۱۵۰ وسله وال داعش ته واوښتل، هغه تېښته چې خپله حقاني شبکې هم منلې وه. دوی هغه وړتیا له ځان سره یوړه چې داعش هیڅکله نه وه ترلاسه کړې: حقاني شبکې «په کابل کې د پیچلو عملیاتو د ترسره کولو لپاره د طالبانو ترمنځ تر ټولو غوره تخصص» درلود. په هغه کال داعش د خپل شهادت غوښتونکو څانګې بودیجه له ۱۰ میلیونو څخه ۲۰ میلیونو ډالرو ته لوړه کړه (Giustozzi, p. 109).

په کابل کې هر څه چې وروسته پېښ شول، د همدې لېږد پایله ده. د ۲۰۲۲ کال د اګست په ۱۱مه، یوه داعشي بم چاودونکي شیخ رحیم الله حقاني وواژه، چې د امارت یو له لوړ پوړو علماوو او د داعش پر وړاندې یو له غږیزو مخالفینو څخه و. د ۲۰۲۴ کال د دسمبر په ۱۱مه، یوه داعشي بم چاودونکي خلیل الرحمن حقاني، د امارت د کډوالو چارو سرپرست وزیر او د سراج الدین تره، په کابل کې د خپل وزارت مخې ته وواژه. المرصاد ښايي خپلو لوستونکو ته ووایي چې دې بم چاودونکو دا هنر له کومه زده کړ.

له داعش وپوښتئ چې چا ورسره مرسته وکړه.

المرصاد داعش د امارت د مرګوني دښمن په توګه وړاندې کوي. د دوی خپلو کسانو بل څه ویلي وو. د تحریک خلافت یو لوړ پوړي غړي د ۲۰۱۴ کال په وروستیو کې ویلي وو: «موږ له افغان طالبانو سره ښې اړیکې لرو.» بل کس په همدې موده کې ویلي وو: «هر کله چې موږ په افغانستان کې عملیات کول غواړو، د حقاني شبکه او د پېښور شورا له موږ سره ډېره مرسته کوي» (p. 175).

د ۲۰۱۷ کال په پیل کې د Giustozzi ارزونه دا ده: «د طالبانو لویه برخه هیڅکله له داعش سره نه ده جنګېدلې: په ځانګړې توګه د شمال شورا او حقانیان» (p. 192).

امنیت شورا څه اسناد لري.

د ۲۰۲۴ کال د جولای د ۸مې راپور موندلې چې TTP په افغانستان کې د ۶۰۰۰ څخه تر ۶۵۰۰ پورې جنګیالیو سره تر ټولو لویه ترهګره ډله ده؛ د یو غړي هېواد اسناد ثبت کړي چې امارت د TTP امیر نور ولي محسود ته په میاشت کې ۳.۵ میلیونه افغانۍ، شاوخوا ۵۰،۵۰۰ ډالر ورکوي؛ په پاکستان کې د TTP بریدونه له ۵۷۳ څخه په ۲۰۲۱ کې ۱۲۱۰ ته په ۲۰۲۳ کې لوړ شوي؛ او موندلې یې ده چې داعش د «نورو ترهګرو ډلو او طالبانو څخه د غړو په جذبولو» سره خپل لیکې پیاوړې کوي. د ټیم اته دېرشتم راپور، S/2026/651، ثبت کړي چې واکمن چارواکي له TTP څخه «خپل ملاتړ ته دوام ورکوي.»

المرصاد هیڅکله له خپلو لوستونکو نه دي غوښتي چې د دې پراګرافونو په اړه فکر وکړي. دا ټول کابل بیانوي.

په حقیقت کې څوک علما وژني.

المرصاد ادعا کوي چې پاکستان او داعش په ګډه علما په نښه کوي. خو شواهد برعکس دي. داعش په وار وار هغه علما وژلي چې په ښکاره یې د پاکستان او د هغه د بنسټونو ملاتړ کړی. د ۲۰۲۳ کال په جولای کې، یوه داعشي بم چاودونکي په باجوړ کې د JUI-F په غونډه برید وکړ او لږ تر لږه ۵۴ کسان یې ووژل. د ۲۰۲۵ کال په فبروري کې، بل داعشي بم چاودونکي مولانا حمید الحق په دارالعلوم حقانیه کې وواژه. د مولانا محمد ادریس ترنګزي قضیه تر دې هم د پام وړ ده. د هغه له ترور لږ مخکې، هغه د پاکستان او د هغه د پوځ د لوی درستیز، فیلډ مارشال په ستاینه کې وینا وکړه، چې له هغې وروسته د طالبانو پلوه ټولنیزو پاڼو پر هغه سخت بریدونه وکړل. څو ورځې وروسته، داعش هغه په چارسده کې وواژه او مسؤلیت یې ومانه. دا بېلګه له پامه غورځول ګران دي. هغه علما چې په ښکاره د پاکستان ملاتړ کوي، لومړی د طالبانو پلوه کړیو له خوا له سخت دښمنۍ سره مخ کېږي او بیا د داعش له خوا په نښه کېږي. دا د دې احتمال زیاتوي چې داعش د اسلامي امارت د امنیتي چاپېریال دننه د یوې پټې وسیلې په توګه کار کوي: کله چې طالبان په ښکاره د یو منتقد یا مخالف د له منځه وړلو توان نه لري، داعش دا چټله دنده ترسره کوي او په دې توګه د طالبانو لپاره د انکار زمینه برابروي.

چا بم چاودونکی خوشې کړ او چا پلان جوړونکی ونیو.

عبدالرحمن الګوري، چې د ایبي ګیټ (Abbey Gate) برید یې وکړ، د ۱۱۰۰ نورو داعشي وسله والو سره یوځای هغه مهال خوشې شو چې امارت د افغانستان زندانونه پرانیستل په اګست ۲۰۲۱ کې. محمد شریف الله، چې د امریکا عدلیې وزارت ته یې اعتراف وکړ چې د هغه برید لپاره یې لاره څارلې وه او وروسته یې د کروکوس ښار د تالار بریدګر روزلي وو، د ۲۰۲۵ کال په مارچ کې د پاکستان له خوا ونیول شو او واشنګټن ته وسپارل شو. امارت دې شبکې ته ازادي ورکړه. پاکستان یې په ځنځیرونو وتړله.

المرصاد له خپلو لوستونکو غواړي چې د ادعاوو له منلو مخکې یې تایید کړي. دا معیار باید د المرصاد لپاره هم پلي شي. شواهد ښيي چې داعش د TTP، طالبانو او حقاني شبکې له وسله والو ډلو څخه راپورته شوی، په داسې حال کې چې افغانستان لا هم د هغو ترهګرو ډلو کوربه دی چې د ملګرو ملتونو په وینا د طالبانو تر واکمنۍ لاندې د ازادۍ، ملاتړ یا سرپرستۍ له بېلابېلو درجو څخه برخمن دي. د ۲۰۲۶ کال په فبروري کې، ملګرو ملتونو راپور ورکړ چې هیڅ غړي هېواد د طالبانو دا ادعا ونه منله چې په افغانستان کې هیڅ ترهګره ډله نشته، په داسې حال کې چې TTP لا هم له ډېرې ازادۍ او ملاتړ څخه برخمن دی او القاعده لا هم د طالبانو له ملاتړ څخه خوند اخلي.