امارت مواد مخدر: از تانکرهای کیمیاوی تا ناوگان‌های قاچاق
طالبان ادعای ممنوعیت مواد مخدر را مطرح می‌کنند. «الخبیر» واردات مواد کیمیاوی، لابراتوارهای متامفتامین در دل صحرا و مسیرهای دریایی پشت پرده تجارت مواد مخدر افغانستان را بررسی می‌کند.
جنگ طالبان علیه مواد مخدر یکی از بزرگترین دروغ‌های آنان است. طالبان تجارت مواد مخدر را نابود نکردند، بلکه آن را تصاحب کرده، به یک تجارت تبدیل نمودند و بخشی از ساختار حاکمیت خود ساختند. این رژیم برای فریب دیپلمات‌های خارجی، از مزارع تخریب‌شده کوکنار فیلم‌برداری کرده و ادعای ریشه‌کنی مواد مخدر را مطرح می‌کند؛ این یک فریب محض است. طالبان دهقانان فقیر را به دلیل کشت کوکنار مجازات می‌کنند، در حالی که چهره‌های قدرتمند در قندهار از همان تجارت مواد مخدری سود می‌برند که ادعای مبارزه با آن را دارند. طالبان در ظاهر از دین سخن می‌گویند، اما تجارت مواد مخدر آنان در پشت درهای بسته رونق دارد. حاکمان قندهار تجارت مواد مخدر را به یک امپراتوری جنایی قدرتمند تبدیل کرده‌اند؛ آنان مزارع تریاک را با لابراتوارهای صنعتی کیمیاوی جایگزین کرده و اقیانوس‌های جهان را با متامفتامین (شیشه) پر کرده‌اند.
۱. شاهراه ورودی: مواد کیمیاوی خارجی در گمرکات دولتی
تولید متامفتامین نیازمند مواد کیمیاوی صنعتی است: سود سوزآور، تیزاب بطری، استون، تیزاب صنعتی، آیوڈین و فاسفورس سرخ، در کنار افدرین فله‌ای. افغانستان هیچ‌کدام از این مواد را تولید نمی‌کند و هر بشکه آن وارداتی است. این مواد از کوره‌راه‌های کوهستانی عبور نمی‌کنند، بلکه با تانکرهای تجاری مستقیماً از دروازه‌های رسمی گمرکی وارد دست طالبان می‌شوند: حیرتان از ازبکستان، اسلام‌قلعه از ایران، و تورخم و چمن از پاکستان (که در تصویر ۱ ترسیم شده است). ماموران گمرک طالبان اسناد را بررسی، مهر و موم کرده و میلیون‌ها دالر مالیات جمع‌آوری می‌کنند. وزارت داخله تحت رهبری سراج‌الدین حقانی و افراد مسلح استخباراتی، این کاروان‌ها را در امتداد شاهراه ۱ به سمت مراکز جنوبی اسکورت می‌کنند. طالبان با این تجارت مواد مخدر نمی‌جنگند، بلکه از آن پول در می‌آورند.
تصویر ۱: نقشه منطقه‌ای که مسیرهای ورود مواد کیمیاوی، لابراتوارهای سنتز در صحرای بکوا، دهلیزهای بهرام‌چه و مسیرهای دریایی به سمت کلمبو را ردیابی می‌کند.
۲. لابراتوارهای صحرایی: سوپر لابراتوارهای صنعتی بکوا و خاش‌رود
در جنوب تقاطع دلارام، کاروان‌های مواد کیمیاوی به سمت پهنه‌های صحرایی بکوا در فراه و خاش‌رود در نیمروز می‌پیچند. در پشت دیوارهای گلی و ایست‌های بازرسی مسلحانه، این رژیم یک شبکه صنعتی مواد مخدر را اداره می‌کند (که در تصویر ۲ شناسایی شده است). صدها لابراتوار مستحکم به‌طور مداوم فعالیت می‌کنند. کارگران، بوته‌های وحشی افدرا کوهی را در دیگ‌های بزرگ با تیزاب بطری، سود سوزآور و حلال‌های وارداتی می‌جوشانند. طالبان با ترکیب گیاهان وحشی کوهستانی و مواد کیمیاوی وارداتی، یک ماشین صنعتی تولید متامفتامین ساخته‌اند. فرماندهان طالبان به عنوان رؤسای مواد مخدر عمل کرده و سهم خود را از سود هر بشکه کیمیاوی تحویل داده شده و هر کیلوگرم تولید شده، دریافت می‌کنند.
تصویر ۲: شناسایی ماهواره‌ای از خوشه لابراتوارهای بکوا (هدف آلفا) و گذرگاه مرزی بهرام‌چه (هدف براوو). منبع: ESRI / Maxar / میز تحریریه الخبیر
یافته کلیدی تهدید: رژیم طالبان پیش‌سازهای کیمیاوی را در گمرکات رسمی ترخیص می‌کند، مالیات دولتی می‌گیرد و واحدهای استخباراتی را برای اسکورت کاروان‌ها در شاهراه ۱ مستقر می‌سازد.
۳. دهلیز جنوبی: بهرام‌چه و مسیر بلوچستان
هنگامی که مواد مخدر بسته‌بندی می‌شود، تحت حفاظت طالبان به سمت بازارهای خارجی حرکت می‌کند. در غرب، کاروان‌ها از زرنج وارد ایران می‌شوند و متامفتامین را در داخل تانکرهای سوخت پنهان می‌کنند. در جنوب، بهرام‌چه قرار دارد؛ یک گذرگاه مرزی مستحکم بین هلمند و پاکستان (که در تصویر ۱ و ۲ ترسیم شده است). بهرام‌چه تحت حفاظت مسلحانه به یک مرکز بزرگ قاچاق مواد مخدر تبدیل شده است. جنگجویان طالبان از بازار روباز مواد مخدر محافظت کرده و ناوگان‌هایی از موترهای باربری را از خط دیورند به سمت بلوچستان پاکستان می‌فرستند. قاچاقچیان مسلح از طریق دالبندین، خاران و پنجگور با سرعت از صحرای چاغی عبور کرده و مستقیماً به سمت مخفیگاه‌های ساحلی در امتداد سواحل مکران می‌روند.
۴. ناوگان ارواح: بندر کراچی، لنج‌ها و توقیف ۲۱ میلیون دالری در کلمبو
در ساحل، مواد مخدر طالبان از طریق دو مسیر وارد شاهراه اقیانوسی معروف به «مسیر اسمک» (Smack Track) می‌شود. مسیر اول از لنج‌های موتوری استفاده می‌کند که از بنادر مکران از جمله جیوانی، گوادر، پسنی و اورماره حرکت می‌کنند. این کشتی‌ها دستگاه‌های ردیاب ماهواره‌ای خود را خاموش کرده و از دریای عرب عبور می‌کنند تا تُن‌ها متامفتامین را در شرق آفریقا و خلیج تخلیه کنند. مسیر دوم از کشتی‌های باربری تجاری بهره می‌برد. قاچاقچیان متامفتامین را در داخل کانتینرها در بندر کراچی پنهان می‌کنند. در ۳۰ اگست ۲۰۲۴، یک عملیات مشترک توسط نیروی ضد مواد مخدر پاکستان، اداره مبارزه با مواد مخدر ایالات متحده (DEA) و پولیس سریلانکا، ۴۶۳ کیلوگرم متامفتامین افغانی را که در داخل حوله‌های حمام صادراتی از کراچی به کلمبو ارسال شده بود، کشف و ضبط کرد. این محموله به ارزش ۲۱ میلیون دالر، نشان داد که چگونه متامفتامین طالبان آب‌های خارجی را فرا گرفته و با مجموع ۶۷۱ کیلوگرم کشفیات منطقه‌ای مرتبط است.
۵. کارتل حاکم: یک دولت مسلح مواد مخدر
داستان ممنوعیت مواد مخدر طالبان در مواجهه با شواهد فرو می‌پاشد. رژیمی که از مواد مخدر سود می‌برد، حق ندارد برای جهان از اخلاق موعظه کند. یک حکومت نمی‌تواند ادعای فضیلت دینی داشته باشد در حالی که دروازه‌های گمرکی‌اش پیش‌سازهای کیمیاوی را ترخیص می‌کند، سازمان استخباراتی‌اش محموله‌های مواد مخدر را اسکورت می‌کند و سندیکاهایش اقیانوس‌های جهان را با زهر پر می‌کنند. طالبان دهقانان فقیر را به خاطر مزارع کوچک کوکنار کشتند و سپس سرکوب خود را به عنوان پیروزی در جنگ علیه مواد مخدر جلوه دادند. در همین حال، حلقه داخلی قندهار میلیاردها دالر تریاک خام را ذخیره کرده و یک کارتل عظیم مواد مخدر صنعتی ساخته است. طالبان در حالی که به دنبال قدرت و پول مواد مخدر هستند، پشت دین پنهان می‌شوند. طالبان آن را «امارت اسلامی» می‌نامند، اما این تحقیق یک امپراتوری مواد مخدر را افشا می‌کند که پشت دین، اسلحه و قدرت دولتی پنهان شده است. آنان رؤسای مواد مخدری هستند که اسلحه، پرچم و یک دولت کامل را در اختیار دارند.
الخبیر را دنبال کنید
گزارشدهی مستقل درباره افغانستان. برای آخرین خبرها، راستیآزماییها و تحلیلها ما را دنبال کنید.
