«یا مذهب بدل کړئ، یا ووځئ او یا مړه شئ»: د خاتمالنبیین پر مدرسې د نیمې شپې یرغل
د طالبانو ځواکونو د کابل پر خاتمالنبیین مدرسې یرغل وکړ، کارکوونکي او زدهکړیالان یې ونیول او د افغانستان پر شیعه ټولنې یې فشارونه زیات کړل.
د اوبو د نلونو پرې کول، د نیمې شپې وهل ټکول او د مذهب بدلولو لپاره د اجباري فورمو ډکول؛ دا د افغانستان د شیعه لږکۍ د فکري مرکز د له منځه وړلو لپاره د طالبانو د وسلهوال عملیات یوه برخه ده.
کابل — د اوبو د پمپونو د غږ غلي کېدل لومړنۍ نښه وه.
د شنبې په ورځ، د ۱۴۰۵ کال د سنبلې په ۱۴مه (د ۲۰۲۶ کال د سپټمبر ۵مه)، د ماسپښین په ۲:۱۵ بجو، د کابل په سویل لوېدیځ کې د دارالامان پر سړک د شین او سپین رنګ د فورډ رینجر موټرو دوه ډلې چې پرې د DShK درنې ماشینګڼې نصب وې، ودرېدې. د طالبانو د عدلیې وزارت تور پټکي لرونکي او په صحرايي پوځي جامو کې ملبوس وسلهوال کسان د خاتمالنبیین مدرسې د اوسپنې دروازو ته ورننوتل. په شلو دقیقو کې، دغې ډلې د برېښنا اصلي مزي پرې کړل او د ښاروالۍ د اوبو نلونه یې وتړل، چې له امله یې دغه پنځه هکتاره علمي کمپلکس په تیارو او سخته ګرمۍ کې ډوب شو.

لومړی انځور: د کابل د خاتمالنبیین مدرسې په احاطه کې د عدلیې وزارت له وسلهوالو سره د زدهکړیالانو مخامخ کېدل، د ۲۰۲۶ کال د سپټمبر ۵مه. جیولوکیشن: 34°29'23"N, 69°07'44"E (دارالامان سړک). دغه ویډیو د Shafaqna Afghanistan او Did Press لخوا تایید شوې ده.
«هغوی نه د ځمکې د سروې لپاره راغلي وو او نه هم د محکمې د کارکوونکو په توګه،» دا د دایکندي د ۲۴ کلن زدهکړیال «سید علي» خبرې دي چې د امنیتي ګواښونو له امله یې نوم بدل شوی. «هغوی له پلاستیکي کړیو، اوسپنیزو لښتو او ډکو وسلو سره راغلي وو. کله چې زموږ د فقهې استاد د پاچاهۍ د دورې د ځمکې قانوني اسناد وړاندې کړل، د حقاني لهجې لرونکي یوه افسر د ټوپک په قنداق د هغه پر اوږه وواهه او چیغه یې کړه: 'تاسو رافضي کافرانو دېرش کاله د امارت پر ځمکه قبضه کړې ده. ستاسو اسناد بې ارزښته دي. د حنفي مذهب د منلو فورمه لاسلیک کړئ او یا په موټر کې پورته شئ.'»
د افغانستان انټرنشنل (Afghanistan International) او دید پرس (Did Press) د راپورونو له مخې، تر نیمې شپې پورې ۲۸ استادان، کتابدارن او زدهکړیالان په بېنښې موټرو کې نامعلوم ځای ته یوړل شول. د تمدن میډیا ګروپ مشر محمد جواد محسني د دغو ډلهییزو نیونو پخلی وکړ. کله چې د کابل په دشتبرچي او کارتهسې کې د دغې پېښې خبر خپور شو، سلګونه اوسېدونکي د کمپلکس مخې ته راټول شول او شعارونه یې ورکړل. طالب وسلهوالو د خلکو د تیتپرک کولو لپاره هوايي ډزې وکړې او اوښکې بهوونکی ګاز یې وکاراوه.
دویم انځور: د سپټمبر د ۵مې د یرغل ځای: د کابل د دارالامان پر سړک د خاتمالنبیین کمپلکس د الخبیر جیولوکیشن.
دا یرغل یوه ناڅاپي پېښه نه وه، بلکې د یوې اوږدمهالې طرحې پایله وه. دغه مرکز په ۲۰۰۶ کال کې د ایتالله محمد آصف محسني لخوا تاسیس شوی و چې د افغان شیعهګانو د فکري مرکز په توګه پېژندل کېده او یو پوهنتون، ۵۰ زره جلده کتابتون او تمدن ټلویزیون یې درلود. د جون په ۲۳مه، وسلهوالو کسانو د تمدن ټلویزیون خپرونې د سیاسي تړاو په تور بندې کړې، هغه اقدام چې د ژورنالیستانو د خوندیتوب کمېټې (CPJ) لخوا وغندل شو. دوه ورځې وروسته، وزارت د مدرسې کتابتون او ټولګي وتړل او سلګونه زدهکړیالان یې اړ کړل چې په ۴۰ درجې ګرمۍ کې پر ځمکه درس ووایي.
د تېرې میاشتې په وروستیو کې، طالبانو د پوهنتون ملکي اداره لیرې او پر ځای یې سختدریځه دیوبندي ملایان وګومارل. بیا اصلي موخه څرګنده شوه: استادانو او زدهکړیالانو ته امر وشو چې د حنفي مذهب د منلو په اړه فردي اعلامیې لاسلیک کړي. د «دولتي ملکیت» په پلمه دغه اقدام په داسې حال کې وشو چې د طالبانو د ځمکو د شخړو محکمې لا د دغې قضیې په اړه پرېکړه نه وه کړې.
خاتمالنبیین یوازې د یوې مدرسې د شخړې کیسه نه ده. د طالبانو تر واکمنۍ لاندې، د هغو کسانو لپاره ځای تنګېږي چې د دوی له ایډیالوژۍ سره سمون نه لري. ښځې له زدهکړو او کار څخه محرومې شوې، نجونې له ښوونځیو منع شوې او اوس د افغانستان شیعهګان هم د عبادت او مذهبي ازادۍ په برخه کې تر فشار لاندې دي. پیغام روښانه دی: طالبان افغانستان د بېلابېلو قومونو او عقایدو د هېواد په توګه نه، بلکې د یوې واحدې ایډیالوژۍ د تحمیل په توګه اداره کوي. که تاسو ښځه یاست، ازادي مو محدوده ده؛ که نجلۍ یاست، زدهکړه مو اخیستل کېږي؛ او که شیعه یاست، مذهبي هویت مو تر ګواښ لاندې دی. طالبان په نړیواله کچه د ټولو افغانانو د حکومت په توګه د رسمیت غوښتنه کوي، خو په کور دننه د افغانانو د ژوند کړۍ تنګوي. د دوی ډیپلوماتان د یووالي خبرې کوي، خو وزارتونه یې د یوډولوالي (تطبیق) امر کوي.

درېیم انځور: یوه تګلاره، یو دېرش کاله: د لومړي امارت څخه تر اوسه د شیعه ټولنو پر وړاندې د طالبانو د کړنو مهالوېش.
دا مهالوېش خاتمالنبیین له یوې جلا پېښې څخه د طالبانو د واکمنۍ د یوې لويې پوښتنې په برخه بدلوي: دا غورځنګ څومره بدل شوی او څومره یې یوازې د واک د کارولو وسایل بدل کړي دي؟
په ۱۹۹۸ کال کې، د طالبانو والي ملا منان نیازي د مزارشریف په منبرونو کې د ښار شیعهګانو ته یو التیماتوم ورکړ: یا سني مذهب ومنئ، یا له افغانستانه ووځئ او یا مړه شئ. د بشري حقونو د څار سازمان (Human Rights Watch) د راپور له مخې، په ۷۲ ساعتونو کې تر دوو زرو ډېر ملکي وګړي ووژل شول. ۲۸ کاله وروسته، التیماتوم هماغه دی. د ۲۰۲۶ کال طالبانو یوازې ماشینګڼه د عدلیې وزیر مولوي عبدالحکیم شرعي په مشرۍ د ځمکو د غصب کمېسیون سره بدله کړې ده. په ۱۹۹۸ کال کې غوښتنه په وینو اورېدل کېده، خو په ۲۰۲۶ کال کې دا کار د اوبو د نلونو په پرې کولو، د ټوپک په قنداق او د وزارت په یوه فورمه کې ترسره کېږي. په ۱۹۹۸ کال کې د طالبانو فرقه پالنه په پوځي بوټونو کې وه، په ۲۰۲۶ کال کې دا کار د وزارت په رسمي کاغذونو کې ترسره کېږي. وسیله بدله شوې، خو د تسلط غوښتنه هماغه ده.
الخبیر تعقیب کړئ
د افغانستان په اړه خپلواک راپور ورکول. د وروستیو خبرونو، رښتیا کتنو او شننو لپاره مو تعقیب کړئ.


