چه کسی واقعاً تروریزم را تمویل می‌کند؟ افشای پیوند هند، طالبان، TTP و BLA

چه کسی در پشت پرده بمب‌گذاری‌ها، کمین‌ها و حملات انتحاری قرار دارد؟ شواهد به یک شبکه نیابتی هماهنگ اشاره دارد. هند دسترسی خود را در افغانستان تحت حاکمیت طالبان بازسازی کرده و طبق تحقیقات مستقل، از نیروهای افغان برای پیشبرد اهداف خود استفاده می‌کند. طالبان برای TTP پناهگاه، سلاح، پول و آزادی عمل فراهم می‌کنند. شبکه‌های حواله در خلیج و کانال‌های دیجیتال به انتقال وجوه بدون بر جای گذاشتن ردپای واضح کمک می‌کنند. سپس TTP و BLA حملاتی را در خیبر پختونخوا، بلوچستان و در امتداد دهلیز CPEC انجام می‌دهند.
این یک جنگ نیابتی با تقسیم کار است: هند دسترسی فراهم می‌کند، طالبان قلمرو می‌دهند، شبکه‌های خلیج پول را منتقل می‌کنند و TTP و BLA خشونت را عملی می‌سازند. هر بازیگر بخشی از عملیات را مدیریت می‌کند که به کل شبکه اجازه می‌دهد مسئولیت را انکار کند.

زنجیره نیابتی: این پیوند چگونه عمل می‌کند

طالبان ماشین جنگی TTP را ساخته‌اند

طالبان تنها TTP را تحمل نمی‌کنند، بلکه این سازمان را تمویل مالی می‌کنند. گزارش ژوئن ۲۰۲۴ تیم نظارت سازمان ملل (S/2024/444) TTP را بزرگترین گروه تروریستی در افغانستان با حدود ۶۵۰۰ جنگجو در خاک افغانستان شناسایی کرد و تأیید نمود که مقامات طالبان ماهانه ۳.۵ میلیون افغانی به نور ولی محسود، رهبر TTP، پرداخت می‌کنند. تا اوت ۲۰۲۶، سی‌وهشتمین گزارش تیم نظارت تأیید کرد که طالبان «به حمایت خود» از TTP ادامه داده‌اند، در حالی که سلاح‌های پیشرفته رها شده پس از خروج سال ۲۰۲۱، انتقال تسلیحات به گروه‌های شبه‌نظامی را ممکن ساخته است.

طالبان افغان سپس حدود ۲۰۰۰ جنگجوی TTP و خانواده‌هایشان را به جای بازداشت یا خلع سلاح، به عمق افغانستان منتقل کردند. این یک سرکوب نبود، بلکه محافظت بود. طالبان با پناه دادن به رهبران TTP، تحمل کمپ‌های آن‌ها، تأمین دسترسی به سلاح و تمویل رهبری آن‌ها، TTP را به بخشی از سیستم امنیتی خود تبدیل کرده‌اند.

افغانستان پایگاه مشترک برای TTP و BLA است

TTP و BLA برای استفاده از زیرساخت‌های مشابه نیازی به ایدئولوژی یکسان ندارند. ارزیابی تیم نظارت سازمان ملل در سال ۲۰۲۵ گزارش‌هایی از چهار کمپ مشترک TTP و BLA در جنوب افغانستان را بازتاب داد که در آن القاعده سلاح و آموزش‌های ایدئولوژیک فراهم می‌کرد. گزارش اوت ۲۰۲۶ افزود که شبه‌نظامیان BLA در کنار TTP تحت نظر مربیان طالبان افغان آموزش دیده‌اند و BLA و ISIL-K از تسهیل‌کنندگان لوژستیکی مشترک استفاده می‌کنند.

در عین حال، مرکز مبارزه با تروریزم در وست پوینت تغییر جهت BLA به سمت حملات هماهنگ، تصرفات ارضی و عملیات‌های انتحاری پیچیده را مستند کرده است. گزارش‌های بین‌المللی نشان می‌دهد که شبه‌نظامیان BLA در افغانستان از عناصری مرتبط با تحریک طالبان افغانستان (TTA) آموزش و حمایت عملیاتی دریافت می‌کنند، از جمله آموزش در بمب‌گذاری انتحاری، مواد منفجره و سایر تاکتیک‌های شبه‌نظامی.

هند به افغانستان بازگشته است—با طالبان به عنوان دروازه ورود

دوسیه سال ۲۰۲۰ پاکستان فراتر از خصومت سیاسی بود. این دوسیه گردانندگان هندی، جلسات در افغانستان، کمپ‌های آموزشی، انتقال‌های بانکی و پرداخت‌ها به TTP و فرماندهان بلوچ را نام برد، از جمله ادعای انتقال ۸۲۰ هزار دالر به رهبری TTP و ۶۰ میلیون دالر برای یک شبه‌نظامی ضد CPEC. هند این دوسیه را رد کرد، اما تحقیقات مستقل بعدی روش‌های مشابه هندی را افشا کرد.

در سال ۲۰۲۴، گاردین گزارش داد که عملیات‌های مرتبط با RAW، افراد مسلح افغان را استخدام کرده، از سلول‌های مستقر در خلیج استفاده کرده و به قاتلان محلی پول پرداخت کرده‌اند. تحقیقات بعدی واشنگتن پست شش قتل گزارش‌شده را به تیم‌های مجزا، واسطه‌های خلیج و حواله ردیابی کرد. این تحقیقات مربوط به ترورهای هدفمند بود، اما اهمیت گسترده‌تر آن‌ها غیرقابل انکار است: ماشین انسانی و مالی که توسط پاکستان توصیف شده، واقعی است.

این اولین تأیید از داخل دستگاه امنیتی افغانستان نبود. یک مقام ارشد پیشین NDS در سال ۲۰۲۶ در The Cipher Brief فاش کرد که او شخصاً ماه‌ها قبل از سقوط جمهوری در سال ۲۰۲۱ با «رئیس ایستگاه RAW در کابل» دیدار کرده است. او تأیید کرد که استخبارات هند به دنبال نجات دولت افغانستان نبود، بلکه «در حال آماده‌سازی برنامه‌های احتمالی برای سقوط جمهوری» بود و در عین حال «تماس‌هایی را در ولایات مرزی ایجاد می‌کرد و پیوندهایی را حفظ می‌نمود که می‌توانست علیه پاکستان استفاده شود.»

اکنون بازگشت هند به افغانستان را در نظر بگیرید. دهلی نو نمایندگی خود در کابل را به سفارت ارتقا داد، بودجه سال‌های ۲۶-۲۰۲۷ خود را به ۱۵۰ کرور روپیه افزایش داد و پروژه‌هایی را در پکتیکا، خوست و پکتیا اعلام کرد—همان کمربند جنوب شرقی که بارها با کمپ‌های TTP و تردد مرزی مرتبط بوده است. دیپلماسی توسعه، پیمانکاران، حمل‌ونقل، شرکای محلی و دسترسی قانونی روی زمین ایجاد می‌کند. در ژوئیه ۲۰۲۶، سمیع سادات، رئیس پیشین ارتش افغانستان، علناً ادعا کرد که طالبان بودجه هند را به سمت TTP و شبه‌نظامیان بلوچ هدایت می‌کنند.

ردپای پول دیجیتال

ساختار مالی دیگر محدود به حواله نیست. Friday Times در اوت ۲۰۲۶ گزارش داد که TTP اکنون از کیف پول‌های ارز دیجیتال برای دریافت کمک‌های مالی از حامیان خود در سراسر خلیج و اروپا استفاده می‌کند و از نظارت بخش بانکی که کانال‌های مالی سنتی آن را تحت فشار قرار داده، عبور می‌کند. داعش خراسان استفاده از ارز دیجیتال را برای دور زدن محدودیت‌های مالی بر افغانستان به حداکثر رسانده است. سرویس تحقیقات کنگره «ده‌ها میلیون دالر کمک‌های ارز دیجیتال» را که بین سال‌های ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۳ به شبکه‌های شورشی و جهادی سرازیر شده، مستند کرده است. ردپای پول دیگر فقط از طریق حواله‌داران نیست، بلکه از طریق کیف پول‌های بلاک‌چین است که می‌توان از یک گوشی در کابل، یک کافه در خلیج یا یک دفتر پروژه در دهلی به آن دسترسی داشت.

نتیجه‌گیری

شواهد به یک تقسیم کار واضح اشاره دارد. هند دسترسی استراتژیک، نفوذ پنهان و شبکه‌های غیرقابل ردیابی را فراهم می‌کند. طالبان برای TTP قلمرو، آموزش، سلاح، محافظت و پول فراهم می‌کنند. افغانستان به عنوان پایگاه عملیاتی مشترک عمل می‌کند که در آن TTP و BLA می‌توانند آموزش ببینند، هماهنگ شوند و حمایت لوژستیکی دریافت کنند. شبکه‌های حواله مستقر در خلیج و کانال‌های ارز دیجیتال پول را منتقل کرده و منبع آن را پنهان می‌کنند. سپس TTP و BLA حملات را انجام می‌دهند.